درخت ها که به برگ و به میوه مشهورند

برای گردن ما دسته های ساتورند

دهان شایعه پیچیده بود ، از فردا

به روی دار هزاران هزار منصورند

تو سر به دار کدامین درخت ها بودی

که پاره های تنت بی نشان و بی گورند

 شهاب های نشسته بر آسمان تنت

برای پیکر تو وصله های ناجورند

تنت به غربت چند از درخت آویزان؟

نگاه هات به سمت کدام منظورند؟

و هدیه از که گرفتند مردسوزی را

درخت ها که به برگ و به میوه مامورند ؟

مرا به صبح امیدی نوید خواهد داد

نگاه ها  ، که ضمیر اشاره ی دورند